Küçükken, daha hiçbir şeyin anlamını bilmezken bize o soruyu sorarlardı. 'Büyüyünce ne olacaksın?'. Biz de hayatı kolay sanan ufak tefek velettik. Nereden bilelim hayatın böyle zor olacağını.
'Avukat, doktor, savcı, öğretmen, polis, mimar, futbolcu... ' Kulağımıza doldurulanları sayardık. Ama akıl edemezdik. Çocuktuk 'Mutlu olacağım' diyemedik.
İlkokulda sercan diye bir arkadaşım vardı. Hoca büyüyünce ne olmak istiyorsun diye sorduğunda
, 'Marangoz olmak istiyorum hocam' demişti ve o an herkes ona bakmıştı. Sınıftakilerin hepsi şaşırmıştı.
Niye şaşırıyorsunuz ? Marangozculuk da bir meslek değil mi ?
O çocuk en azından samimiydi. Herkes gibi, uçarı meslekler söylemiyordu. Gerçekten içinden geçeni söyledi.
Bizi doktorlarla, mühendislerle, büyük mesleklerle doldurdular hep. Mutluluğu unutturdular, eğlenmeyi, gezip tozmayı unutturdular.
İlkokulda sercan diye bir arkadaşım vardı. Hoca büyüyünce ne olmak istiyorsun diye sorduğunda
, 'Marangoz olmak istiyorum hocam' demişti ve o an herkes ona bakmıştı. Sınıftakilerin hepsi şaşırmıştı.
Niye şaşırıyorsunuz ? Marangozculuk da bir meslek değil mi ?
O çocuk en azından samimiydi. Herkes gibi, uçarı meslekler söylemiyordu. Gerçekten içinden geçeni söyledi.
Bizi doktorlarla, mühendislerle, büyük mesleklerle doldurdular hep. Mutluluğu unutturdular, eğlenmeyi, gezip tozmayı unutturdular.
Eleştirilerinizi, yorumlarınızı ve maillerinizi bekliyorum.
YanıtlaSilMert Özer
athenachannon@gmail.com