Çocukluğumuzdaki Sorun

Küçük çocuklar görüyorum... Ve 'Oğlum yapma düşersin, çıkma şuraya, gitme oraya, şunu yapma, bunu yapma' diyen aileler görüyorum. Aileler böyle baskı kurdukça, o çocuğun büyüyünce o baskının etkisinden kurtulması zorlaşıyor. Çocuğun, çocukluğunu dolu dizgin yaşamasına izin verilse, bıraksalar da çocuk düşüp kalksa, dizleri yara bere olsa .. İşte o zaman tüm gerçekliğiyle öğrenir bazı şeyleri..
 
    'Oğlum sıkı tutun yoksa düşersin' deyip bırak. Gerisine karışma. Bırak düşsün çocuğun. İşte o zaman anlayacaktır sıkı tutması gerektiğini. Sen söylemed
en sıkı tutacaktır artık.
 Zaten çocukluğunu baskısız yaşayan çocuklar daha atılgan değil midir ? Diğerleri gibi çekingen değildir.
Baskı gören çocuk, 'Şunu yaparsam ne olacak acaba' diye düşünürken, baskı görmeyen çocuk  zaten ne olacağını bilir.

* İnsanın hayatı çocukluğunda şekillenir. Çocukken öğrendiği şeyler, önündeki uzun yolun asvaltıdır. Çocukken öğrendiği şeyler doğrultusunda hareket eder . Eğer sorgularsa yeni bilgiler öğrenir, yeni bilgiler öğrendikçe ufku açılır. Düşünceleri şekillenir artık. Ona küçükken öğretilen şeylerden soyutlar kendisini. Kendisine ait düşünceleri olur.

   Çok değişik insanlar var dünyada.
*Kimisi çok sessiz, içine kapanık; kimisi konuşkan, ağzı boş durmayan.
*Kimisi  küçüklüğünde yokluk içerisindedir, büyüyünce hırs yapar çalışır, çalışır, çalışır; kimisi çocukluğunda varlık içindedir; yatar,uyur, tembel tembel dolaşır.
*Kimisi fakirdir, okul defterine sırf bimesin diye küçük küçük yazar; kimisi varlık içindedir, boş sayfaları kopartıp uçak yapar.
*Kimisi evini hiç kullanmadığı lüks eşyalarlar doldurur; kimisinin evini dolduracak eşyası yoktur.

       -Çocukken sahip olduğum düşüncelerim mesela ... Uçtu gitti aklımdan.